ابو سعيد ، بار ديگر پرسيد : اى پيامبر خدا ! مقصود از اين آيهء شريف : « قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ ؛ « 1 » بگو : خدا و هر كس كه از كتابْ آگاهى داشته باشد ، براى شهادت دادن ميان من و شما ، كافى است » ، كيست ؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : ذاكَ أخى عَلىِّ بنِ أبي طالِب . « 2 » [ مقصود ] برادرم على بن ابى طالب است . عبد الرحمان بن كثير ، از امام صادق عليه السلام در بارهء آيهء « قالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ ؛ . . . » « 3 » ، روايت كرده كه امام عليه السلام ميان انگشتان خود را باز كرد و آنها را روى سينه‌اش نهاد و سپس فرمود : وَ عِندَنا وَ اللَّهِ عِلمُ الكِتابِ كُلُّهُ ! « 4 » به خدا سوگند ، همهء دانش كتاب ، نزد ماست ! بنا بر اين ، مقصود از « علم الكتاب » در اين جا ، چيزى غير از دانش قرآن است كه از آن ، ياد خواهد شد . گفتنى است كه در ميان مفسّران ، در بارهء مقصود از « كتاب » ، اختلاف نظر وجود دارد ؛ « 5 » امّا مقصود هر چه باشد ، « علم الكتاب » ، اشاره به دانش ويژه‌اى است كه هر كس بهره‌اى از آن داشته باشد ، قادر بر انجام دادن كارهاى خارق العاده خواهد بود . 2 . تأويل قرآن تأويل قرآن ، به معناى بيان حقيقت و مقصود اصلى آيات قرآن ، از دانش‌هاى ويژهء اهل بيت عليهم السلام است . آنان ، به معانى باطنى آيات قرآن كه در وراى معانى ظاهرى آنها

--> ( 1 ) . سورهء رعد ، آيهء 43 . ( 2 ) . الأمالى ، صدوق ، ص 659 ، ح 3 . ( 3 ) . سورهء نمل ، آيهء 40 . ( 4 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 229 ، ح 5 . ( 5 ) . ر . ك : الميزان فى تفسير القرآن ، ج 15 ، ص 363 ( ذيل آيهء 40 سورهء نمل ) .